Aby zachować zgodność z naszym modelem rozwoju gałęzi głównej i zapewnić stabilność platformy w ekosystemie, w II i IV kwartale 2026 r. opublikujemy kod źródłowy w AOSP. Do tworzenia i współtworzenia AOSP zalecamy używanie android-latest-release zamiast aosp-main. Gałąź android-latest-release manifestu zawsze będzie odnosić się do najnowszej wersji przesłanej do AOSP. Więcej informacji znajdziesz w sekcji Zmiany w AOSP.

Ulepszenia zabezpieczeń

Android stale ulepsza swoje funkcje i ofertę zabezpieczeń. W menu nawigacyjnym po lewej stronie znajdziesz listy ulepszeń według wersji.

Android 14

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z głównych ulepszeń zabezpieczeń w Androidzie 14:

Wprowadzony w Androidzie 10 mechanizm HWASan (z ang. „AddressSanitizer wspomagany przez sprzęt”) to narzędzie do wykrywania błędów pamięci podobne do AddressSanitizer. Android 14 wprowadza istotne ulepszenia w HWASan. Dowiedz się, jak zapobiega to przedostawaniu się błędów do wersji Androida.HWAddressSanitizer
W Androidzie 14 w przypadku aplikacji, które udostępniają dane o lokalizacji osobom trzecim, okno uprawnień w czasie działania systemu zawiera teraz klikalną sekcję, w której wyróżniono praktyki dotyczące udostępniania danych przez aplikację, w tym informacje o tym, dlaczego aplikacja może udostępniać dane innym firmom.
W Androidzie 12 wprowadzono opcję wyłączenia obsługi 2G na poziomie modemu, która chroni użytkowników przed nieodłączalnymi zagrożeniami związanymi z nieaktualnym modelem zabezpieczeń 2G. Zdając sobie sprawę, jak ważne dla klientów korporacyjnych jest wyłączenie sieci 2G, Android 14 umożliwia korzystanie z tej funkcji zabezpieczeń w Androidzie Enterprise, wprowadzając obsługę dla administratorów IT, aby ograniczyć możliwość obniżenia jakości połączenia do sieci 2G na zarządzanych urządzeniach.
Dodaliśmy obsługę odrzucania niezaszyfrowanych połączeń komórkowych, aby zapewnić, że głosowy ruch komutowany i SMS-y są zawsze szyfrowane i chronione przed pasywnym przechwytywaniem w sieci. Dowiedz się więcej o programie Androida dotyczącym wzmocnienia połączeń komórkowych
Dodano obsługę wielu numerów IMEI
Od Androida 14 preferowanym trybem szyfrowania nazw plików na urządzeniach z przyspieszonymi instrukcjami kryptograficznymi jest AES-HCTR2.
Połączenie z siecią komórkową
Dodano dokumentację Centrum bezpieczeństwa na Androida.
Jeśli Twoja aplikacja jest kierowana na Androida 14 i korzysta z dynamicznego wczytywania kodu (DCL), wszystkie wczytywane dynamicznie pliki muszą być oznaczone jako tylko do odczytu. W przeciwnym razie system zwraca wyjątek. Zalecamy, aby aplikacje w miarę możliwości nie wczytywały kodu dynamicznie, ponieważ znacznie zwiększa to ryzyko, że aplikacja zostanie naruszona przez wstrzyknięcie kodu lub manipulację kodem.

Zapoznaj się z pełnymi informacjami o wersji AOSP oraz z listą funkcji i zmian dla deweloperów aplikacji na Androida.

Android 13

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z głównych ulepszeń zabezpieczeń w Androidzie 13:

Android 13 umożliwia obsługę prezentacji z kilkoma dokumentami. Ten nowy interfejs sesji prezentacji umożliwia aplikacji prezentowanie wielu dokumentów, co nie jest możliwe w przypadku dotychczasowego interfejsu API. Więcej informacji znajdziesz w artykule Dane uwierzytelniające tożsamość.
Na Androidzie 13 intencje pochodzące z aplikacji zewnętrznych są dostarczane do wyeksportowanego komponentu tylko wtedy, gdy pasują do zadeklarowanych elementów filtra intencji.
Open Mobile API (OMAPI) to standardowy interfejs API używany do komunikacji z elementem zabezpieczeń urządzenia. Przed Androidem 13 tylko aplikacje i moduły frameworku miały dostęp do tego interfejsu. Po przekonwertowaniu na stabilny interfejs dostawcy moduły HAL mogą też komunikować się z elementami zabezpieczeń za pomocą usługi OMAPI. Więcej informacji znajdziesz w interfejsie OMAPI Vendor Stable.
W Androidzie 13-QPR współdzielone identyfikatory UID zostały wycofane. Użytkownicy Androida 13 lub nowszego powinni umieścić w pliku manifestu wiersz `android:sharedUserMaxSdkVersion="32"`. Ten wpis uniemożliwia nowym użytkownikom otrzymanie wspólnego identyfikatora UID. Więcej informacji o identyfikatorach UID znajdziesz w artykule Podpisywanie aplikacji.
Android 13 obsługuje symetryczne algorytmy kryptograficzne Keystore, takie jak AES (Advanced Encryption Standard), HMAC (Keyed-Hash Message Authentication Code) oraz asymetryczne algorytmy kryptograficzne (w tym Elliptic Curve, RSA2048, RSA4096, Curve 25519).
Android 13 (poziom API 33) i nowsze wersje obsługują uprawnienia w czasie wykonywania aplikacji na potrzeby wysyłania powiadomień, które nie są objęte wyjątkami. Dzięki temu użytkownicy mogą kontrolować, które powiadomienia o uprawnieniach widzą.
Dodano prośbę o dostęp do wszystkich dzienników urządzenia w przypadku aplikacji, które go wymagają, dzięki czemu użytkownicy mogą zezwolić na dostęp lub go odmówić.
wprowadziliśmy platformę wirtualizacji Androida (AVF), która łączy różne hiperwizory w ramach jednej platformy ze sstandardyzowanymi interfejsami API. Zapewnia bezpieczne i prywatne środowisko wykonywania zadań izolowanych przez hypervisora.
Wprowadziliśmy schemat podpisu pliku APK w wersji 3.1. Wszystkie nowe rotacje kluczy, które używają narzędzia apksigner, domyślnie korzystają ze schematu podpisu w wersji 3.1, aby kierować rotację na Androida 13 i nowsze.

Zapoznaj się z pełnymi informacjami o wersji AOSP oraz z listą funkcji i zmian dla deweloperów aplikacji na Androida.

Android 12

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z najważniejszych ulepszeń zabezpieczeń dostępnych w Androidzie 12:

Android 12 wprowadza interfejs BiometricManager.Strings API, który udostępnia zlokalizowane ciągi znaków dla aplikacji korzystających z interfejsu BiometricPrompt na potrzeby uwierzytelniania. Te ciągi znaków są dostosowane do urządzenia i zawierają bardziej szczegółowe informacje o tym, jakich typów uwierzytelniania można używać. Android 12 obsługuje też czytniki linii papilarnych pod wyświetlaczem.
Dodano obsługę czytników linii papilarnych pod wyświetlaczem
Wprowadzenie do języka definiowania interfejsu Androida (AIDL)
Obsługa nowego interfejsu Face AIDL
Wprowadzenie języka Rust do tworzenia platformy
Dodano opcję przyznawania dostępu tylko do przybliżonej lokalizacji.
Dodano wskaźniki prywatności na pasku stanu, gdy aplikacja korzysta z aparatu lub mikrofonu.
Private Compute Core (PCC) na Androidzie
Dodaliśmy opcję wyłączenia obsługi sieci 2G

Android 11

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Listę najważniejszych ulepszeń zabezpieczeń dostępnych w Androidzie 11 znajdziesz w informacjach o wersji Androida.

Android 10

每个 Android 版本中都包含数十项用于保护用户的安全增强功能。Android 10 包含多项安全和隐私增强功能。如需查看 Android 10 中变化的完整列表，请参阅 Android 10 版本说明。

安全性

BoundsSanitizer

Android 10 在蓝牙和编解码器中部署了 BoundsSanitizer (BoundSan)。BoundSan 使用 UBSan 的边界排错程序。该缓解功能在各个模块级别启用，有助于确保 Android 关键组件的安全性，因此不应停用。以下编解码器启用了 BoundSan：

libFLAC
libavcdec
libavcenc
libhevcdec
libmpeg2
libopus
libvpx
libspeexresampler
libvorbisidec
libaac
libxaac

只执行内存

默认情况下，AArch64 系统二进制文件的可执行代码部分会被标记为只执行（不可读取），作为应对即时代码重用攻击的安全强化缓解方法。将数据和代码混合在一起的代码以及有目的地检查这些部分的代码（无需首先将内存段重新映射为可读）将不再起作用。如果目标 SDK 为 Android 10（API 级别 29 或更高）的应用尝试读取内存中已启用只执行内存 (XOM) 的系统库的代码部分，而未首先将该部分标记为可读，则此类应用将会受到影响。

扩展访问权限

可信代理是 Smart Lock 等三重身份验证机制使用的底层机制，只能在 Android 10 中延长解锁时间。可信代理无法再解锁已锁定的设备，并且最多只能将设备解锁状态维持四个小时。

人脸识别身份验证

借助人脸识别身份验证功能，用户只需将面孔对准设备正面即可将其解锁。Android 10 添加了对一种全新人脸识别身份验证堆栈的支持，该堆栈可安全处理相机帧，从而在支持的硬件上进行人脸识别身份验证时保障安全和隐私。Android 10 还提供了一种快捷的方式来集成符合安全标准的实现方案，让人们能通过集成应用来处理一些事务（如网上银行或其他服务）。

整数溢出排错功能

Android 10 在软件编解码器中启用了整数溢出排错功能 (IntSan)。确保播放性能对于设备硬件中不支持的任何编解码器而言都在接受范围内。以下编解码器启用了 IntSan：

libFLAC
libavcdec
libavcenc
libhevcdec
libmpeg2
libopus
libvpx
libspeexresampler
libvorbisidec

模块化系统组件

Android 10 采用模块化方式处理一些 Android 系统组件，使其能够在 Android 的常规发布周期外的时间进行更新。下面列举了几种模块：

OEMCrypto

Android 10 使用 OEMCrypto API 版本 15。

Scudo

Scudo 是一个动态的用户模式内存分配器，旨在提高遇到堆相关漏洞时的复原能力。它提供了标准 C 分配和取消分配基元，以及 C++ 基元。

ShadowCallStack

ShadowCallStack (SCS) 是一种 LLVM 插桩模式，可将函数的返回地址保存到非叶函数的函数 prolog 中单独分配的 ShadowCallStack 实例，并从函数 epilog 中的 ShadowCallStack 实例加载返回地址，从而防止返回地址覆盖（比如堆栈缓冲区溢出）。

WPA3 和 Wi-Fi Enhanced Open

Android 10 添加了对 Wi-Fi Protected Access 3 (WPA3) 和 Wi-Fi Enhanced Open 安全标准的支持，可更好地保护隐私，更稳健地防御已知攻击。

隐私设置

以 Android 9 或更低版本为目标平台时的应用访问权限

如果您的应用在 Android 10 或更高版本上运行，但其目标平台是 Android 9（API 级别 28）或更低版本，则 Android 平台具有以下行为：

如果您的应用为 ACCESS_FINE_LOCATION 或 ACCESS_COARSE_LOCATION 声明了 <uses-permission> 元素，则系统会在安装期间自动为 ACCESS_BACKGROUND_LOCATION 添加 <uses-permission> 元素。
如果您的应用请求了 ACCESS_FINE_LOCATION 或 ACCESS_COARSE_LOCATION，系统会自动将 ACCESS_BACKGROUND_LOCATION 添加到请求中。

后台 Activity 限制

从 Android 10 开始，系统会增加针对从后台启动 Activity 的限制。此项行为变更有助于最大限度地减少对用户造成的干扰，并且可以让用户更好地控制其屏幕上显示的内容。只要您的应用启动 activity 是因用户互动直接引发的，该应用就极有可能不会受到这些限制的影响。
如需详细了解从后台启动 activity 的建议替代方法，请参阅有关如何在应用中提醒用户注意有时效性的事件的指南。

相机元数据

Android 10 更改了 getCameraCharacteristics() 方法默认返回的信息的广度。具体而言，您的应用必须具有 CAMERA 权限才能访问此方法的返回值中可能包含的设备特定元数据。
如需详细了解这些变更，请参阅关于需要权限的相机字段的部分。

剪贴板数据

对于 Android 10 或更高版本，除非您的应用是默认输入法 (IME) 或是目前聚焦的应用，否则它无法访问剪贴板中的数据。

设备位置

为了让用户更好地控制应用对位置信息的访问权限，Android 10 引入了 ACCESS_BACKGROUND_LOCATION 权限。
不同于 ACCESS_FINE_LOCATION 和 ACCESS_COARSE_LOCATION 权限，ACCESS_BACKGROUND_LOCATION 权限仅会影响应用在后台运行时对位置信息的访问权限。除非符合以下条件之一，否则应用将被视为在后台访问位置信息：

属于该应用的 Activity 可见。
该应用运行的某个前台服务已声明前台服务类型为 location。
如需将应用中的某个服务声明为前台服务类型，请将应用的 targetSdkVersion 或 compileSdkVersion 设置为 29 或更高版本。详细了解前台服务如何继续执行用户发起的需要访问位置信息的操作。

外部存储空间

默认情况下，以 Android 10 及更高版本为目标平台的应用在访问外部存储设备中的文件时存在范围限制，即分区存储。此类应用可以查看外部存储设备内以下类型的文件，无需请求任何与存储相关的用户权限：

特定于应用的目录中的文件（使用 getExternalFilesDir() 访问）。
应用创建的照片、视频和音频片段（通过媒体库访问）。

如需详细了解分区存储以及如何共享、访问和修改在外部存储设备上保存的文件，请参阅有关如何管理外部存储设备中的文件以及如何访问和修改媒体文件的指南。

随机分配 MAC 地址

默认情况下，在搭载 Android 10 或更高版本的设备上，系统会传输随机分配的 MAC 地址。
如果您的应用处理企业使用场景，Android 平台会提供 API，用于执行与 MAC 地址相关的几个操作。

获取随机分配的 MAC 地址：设备所有者应用和资料所有者应用可以通过调用 getRandomizedMacAddress() 检索分配给特定网络的随机分配 MAC 地址。
获取实际的出厂 MAC 地址：设备所有者应用可以通过调用 getWifiMacAddress() 检索设备的实际硬件 MAC 地址。此方法对于跟踪设备队列非常有用。

不可重置的设备标识符

从 Android 10 开始，应用必须具有 READ_PRIVILEGED_PHONE_STATE 特许权限才能访问设备的不可重置标识符（包括 IMEI 和序列号）。

Build
- getSerial()
TelephonyManager
- getImei()
- getDeviceId()
- getMeid()
- getSimSerialNumber()
- getSubscriberId()

如果您的应用没有该权限，但您仍尝试查询不可重置标识符的相关信息，则 Android 平台的响应会因目标 SDK 版本而异：

如果应用以 Android 10 或更高版本为目标平台，则会发生 SecurityException。
如果应用以 Android 9（API 级别 28）或更低版本为目标平台，则相应方法会返回 null 或占位符数据（如果应用具有 READ_PHONE_STATE 权限）。否则，会发生 SecurityException。

身体活动识别

Android 10 针对需要检测用户步数或对用户的身体活动（例如步行、骑车或坐车）进行分类的应用引入了 android.permission.ACTIVITY_RECOGNITION 运行时权限。此项权限旨在让用户了解设备传感器数据在“设置”中的使用方式。
除非用户已向您的应用授予此权限，否则 Google Play 服务中的一些库（例如 Activity Recognition API 和 Google Fit API）不会提供结果。
设备上要求您声明此权限的内置传感器只有计步器和步测器传感器。
如果您的应用以 Android 9（API 级别 28）或更低版本为目标平台，只要您的应用满足以下各项条件，系统会根据需要自动向您的应用授予 android.permission.ACTIVITY_RECOGNITION 权限：

清单文件包含 com.google.android.gms.permission.ACTIVITY_RECOGNITION 权限。
清单文件不包含 android.permission.ACTIVITY_RECOGNITION 权限。

如果系统自动授予 android.permission.ACTIVITY_RECOGNITION 权限，当您将应用更新为以 Android 10 为目标平台后，您的应用会保留此权限。但是，用户可以随时在系统设置中撤消此权限。

/proc/net 文件系统限制

在搭载 Android 10 或更高版本的设备上，应用无法访问 /proc/net，包括与设备的网络状态相关的信息。需要访问此信息的应用（如 VPN）应使用 NetworkStatsManager 或 ConnectivityManager 类。

从界面中移除了权限组

从 Android 10 开始，应用无法在界面中查询权限的分组方式。

移除了联系人关系密切程度

从 Android 10 开始，平台不再记录联系人的关系密切程度信息。因此，如果您的应用对用户的联系人进行搜索，系统将不会按互动频率对搜索结果排序。
有关 ContactsProvider 的指南包含一项说明特定字段和方法已废弃的声明（从 Android 10 开始，这些字段和方法在所有设备上已作废）。

限制对屏幕内容的访问

为了保护用户的屏幕内容，Android 10 更改了 READ_FRAME_BUFFER、CAPTURE_VIDEO_OUTPUT 和 CAPTURE_SECURE_VIDEO_OUTPUT 权限的作用域，从而禁止以静默方式访问设备的屏幕内容。从 Android 10 开始，这些权限只能通过签名访问。
需要访问设备屏幕内容的应用应使用 MediaProjection API，此 API 会显示要求用户同意访问的提示。

USB 设备序列号

如果您的应用以 Android 10 或更高版本为目标平台，则该应用只能在用户授予其访问 USB 设备或配件的权限后才能读取序列号。
如需详细了解如何使用 USB 设备，请参阅有关如何配置 USB 主机的指南。

Wi-Fi

以 Android 10 或更高版本为目标平台的应用无法启用或停用 Wi-Fi。WifiManager.setWifiEnabled() 方法始终返回 false。
如果您需要提示用户启用或停用 Wi-Fi，请使用设置面板。

对直接访问已配置的 Wi-Fi 网络实施了限制

为了保护用户隐私，只有系统应用和设备政策控制者 (DPC) 支持手动配置 Wi-Fi 网络列表。给定 DPC 可以是设备所有者，也可以是资料所有者。
如果应用以 Android 10 或更高版本为目标平台，并且应用不是系统应用或 DPC，则下列方法不会返回有用数据：

getConfiguredNetworks() 方法始终返回空列表。
每个返回整数值的网络操作方法（addNetwork() 和 updateNetwork()）始终返回 -1。
每个返回布尔值的网络操作（removeNetwork()、reassociate()、enableNetwork()、disableNetwork()、reconnect() 和 disconnect()）始终返回 false。

Android 9

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Listę najważniejszych ulepszeń zabezpieczeń dostępnych w Androidzie 9 znajdziesz w informacjach o wersji Androida.

Android 8

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z głównych ulepszeń zabezpieczeń w Androidzie 8.0:

Szyfrowanie. Dodano obsługę usuwania klucza na profilu służbowym.
Weryfikacja podczas uruchamiania. Dodano weryfikację podczas uruchamiania (AVB) w Androidzie. Weryfikowany kod źródłowy kodu startowego obsługujący ochronę przed cofnięciem zmian w ramach funkcji dodanych do AOSP. Zalecane jest, aby program rozruchowy obsługiwał ochronę przed przywracaniem w przypadku HLOS. Zalecamy, aby bootloadery można było odblokować tylko przez użytkownika, który fizycznie wejdzie w interakcję z urządzeniem.
Ekran blokady. Dodano obsługę sprzętu odpornego na manipulację do weryfikacji danych logowania na ekranie blokady.
KeyStore. Wymagana weryfikacja klucza na wszystkich urządzeniach z Androidem 8.0 lub nowszym. Dodano obsługę weryfikacji tożsamości, aby ulepszyć rejestrację typu zero-touch.
Piaskownica. Bardziej ściśle odizolowane sandboxe wielu komponentów za pomocą standardowego interfejsu Project Treble między frameworkem a komponentami specyficznymi dla urządzenia. Zastosowano filtrowanie seccomp do wszystkich nieznanych aplikacji w celu zmniejszenia powierzchni ataku rdzenia. WebView działa teraz w ramach odizolowanego procesu z bardzo ograniczonym dostępem do reszty systemu.
Utrwalanie jądra. Wdrożone zabezpieczenia, emulacja PAN, odczyt tylko po zainicjowaniu i KASLR.
Zabezpieczanie przestrzeni użytkownika. Wdrożenie CFI w przypadku zbioru mediów. Nakładki aplikacji nie mogą już zasłaniać okien krytycznych dla systemu, a użytkownicy mają możliwość ich zamykania.
Aktualizacja systemu operacyjnego streamingu. Włączone aktualizacje na urządzeniach, na których jest mało miejsca na dysku.
Instalowanie nieznanych aplikacji. Użytkownicy muszą zezwolić na instalowanie aplikacji ze źródła, które nie jest własną aplikacją sklepu z aplikacjami.
Prywatność. Identyfikator Androida (SSAID) ma inną wartość dla każdej aplikacji i każdego użytkownika na urządzeniu. W przypadku aplikacji w przeglądarce identyfikator klienta Widevine zwraca inną wartość dla każdej nazwy pakietu aplikacji i źródła internetowego. Pole net.hostname jest teraz puste, a klient DHCP nie wysyła już nazwy hosta. Interfejs android.os.Build.SERIAL został zastąpiony interfejsem Build.SERIAL API, który jest chroniony przez uprawnienia kontrolowane przez użytkownika. Ulepszona losowość adresów MAC w niektórych chipsetach.

Android 7

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z głównych ulepszeń zabezpieczeń w Androidzie 7.0:

Szyfrowanie oparte na plikach. Szyfrowanie na poziomie pliku, zamiast szyfrowania całego obszaru pamięci jako pojedynczej jednostki, lepiej izoluje i chroni poszczególnych użytkowników i profile (np. osobiste i służbowe) na urządzeniu.
Direct Boot (bezpośrednie uruchamianie). Bezpośredni rozruch jest obsługiwany przez szyfrowanie plików i pozwala na uruchamianie niektórych aplikacji, takich jak budzik czy ułatwienia dostępu, gdy urządzenie jest włączone, ale nie odblokowane.
Weryfikacja podczas uruchamiania. Weryfikacja podczas uruchamiania jest teraz ściśle egzekwowana, aby uniemożliwić uruchamianie urządzeń z naruszeniem zabezpieczeń. Umożliwia ona również poprawianie błędów, aby zwiększać niezawodność w przypadku nieszkodliwego uszkodzenia danych.
SELinux. Zaktualizowana konfiguracja SELinux i zwiększone pokrycie seccomp jeszcze bardziej zabezpiecza piaskownicę aplikacji i zmniejsza powierzchnię ataku.
Losowy porządek wczytywania bibliotek i ulepszony mechanizm ASLR. Zwiększona losowość sprawia, że niektóre ataki polegające na ponownym użyciu kodu stają się mniej niezawodne.
Utrwalanie jądra. Dodano dodatkową ochronę pamięci w przypadku nowszych jąder, oznaczając fragmenty pamięci jądra jako dostępne tylko do odczytu, ograniczając dostęp jądra do adresów w przestrzeni użytkownika i jeszcze bardziej zmniejszając powierzchnię ataku.
Schemat podpisywania plików APK w wersji 2. Wprowadziliśmy system podpisywania całego pliku, który przyspiesza weryfikację i zwiększa gwarancje integralności.
Zaufany magazyn urzędu certyfikacji. Aby ułatwić aplikacjom kontrolowanie dostępu do bezpiecznego ruchu sieciowego, zaufanym urzędom certyfikacji zainstalowanym przez użytkownika i zainstalowanym za pomocą interfejsów API administratora urządzenia nie są już domyślnie ufane w przypadku aplikacji kierowanych na poziom interfejsu API 24 lub nowszy. Ponadto wszystkie nowe urządzenia z Androidem muszą być dostarczane z tym samym zaufanym magazynem urzędu certyfikacji.
Konfiguracja zabezpieczeń sieci. Skonfiguruj bezpieczeństwo sieci i protokół TLS za pomocą deklaratywnego pliku konfiguracji.

Android 6

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z głównych ulepszeń zabezpieczeń w Androidzie 6.0:

Uprawnienia czasu działania. Aplikacje proszą o uprawnienia w czasie działania, a nie są one przyznawane w momencie instalacji. Użytkownicy mogą włączać i wyłączać uprawnienia zarówno w przypadku aplikacji zgodnych z Androidem M, jak i w przypadku aplikacji starszych niż Android M.
Weryfikacja podczas uruchamiania. Przed wykonaniem operacji przeprowadzany jest zestaw zabezpieczeń kryptograficznych oprogramowania systemowego, aby zapewnić prawidłowe działanie telefonu od bootloadera do systemu operacyjnego.
Bezpieczeństwo w ramach izolacji sprzętowej. Nowy interfejs abstrakcji sprzętowej (HAL) używany przez interfejs API Fingerprint, ekran blokady, szyfrowanie urządzenia i certyfikaty klienta w celu ochrony kluczy przed atakami na jądro lub na poziomie lokalnym
Odciski palców. Urządzenia można teraz odblokować jednym dotknięciem. Deweloperzy mogą też korzystać z nowych interfejsów API, aby używać odcisków palców do blokowania i odblokowywania kluczy szyfrowania.
Używanie kart SD. Nośniki wymienne można przypisać do urządzenia, aby zwiększyć dostępne miejsce na dane lokalne aplikacji, zdjęcia, filmy itp., a jednocześnie chronić za pomocą szyfrowania na poziomie bloku.
Ruch na stronie z tekstem. Deweloperzy mogą używać nowego trybu rygorystycznego, aby mieć pewność, że ich aplikacja nie będzie używać tekstu zwykłego.
Zabezpieczanie systemu. Wzmocnienie systemu za pomocą zasad stosowanych przez SELinux. Zapewnia ona lepszą izolację użytkowników, filtrowanie IOCTL, zmniejsza zagrożenie związane z wystawionymi usługami, a także umożliwia dalsze zacieśnienie domen SELinux i bardzo ograniczony dostęp do /proc.
Kontrola dostępu do USB: użytkownicy muszą potwierdzić, że zezwalają na dostęp do plików, pamięci lub innych funkcji telefonu za pomocą USB. Domyślnie jest teraz tylko płatne z dostępem do pamięci wymagającym wyraźnej zgody użytkownika.

Android 5

5,0

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z głównych ulepszeń zabezpieczeń w Androidzie 5.0:

Domyślnie szyfrowane. Na urządzeniach, które są dostarczane z L out-of-the-box, szyfrowanie całego dysku jest domyślnie włączone, aby zwiększyć ochronę danych na urządzeniach, które zostały zgubione lub skradzione. Urządzenia, które zostały zaktualizowane do L, można zaszyfrować w sekcji Ustawienia > Zabezpieczenia .
Ulepszone szyfrowanie całego dysku. Hasło użytkownika jest chronione przed atakami z użyciem metody brutalnej siły za pomocą scrypt, a jeśli jest to możliwe, klucz jest powiązany ze sprzętowym magazynem kluczy, aby zapobiec atakom z zewnątrz. Jak zawsze, tajny klucz blokady ekranu Androida i klucz szyfrowania urządzenia nie są wysyłane poza urządzenie ani nie są widoczne dla żadnej aplikacji.
Piaskownica Androida wzmocniona przez SELinux . Android wymaga teraz SELinux w trybie wymuszania we wszystkich domenach. SELinux to system obowiązkowego kontroli dostępu (MAC) w rdzeniu Linuksa, który rozszerza istniejący model zabezpieczeń kontroli dostępu dyskrecjonalnego (DAC). Ta nowa warstwa zapewnia dodatkową ochronę przed potencjalnymi lukami w zabezpieczeniach.
Smart Lock. Android zawiera teraz elementy zaufania, które zapewniają większą elastyczność w odblokowywaniu urządzeń. Na przykład za pomocą trustletów można automatycznie odblokowywać urządzenia, gdy znajdują się w pobliżu innego zaufanego urządzenia (za pomocą NFC lub Bluetootha) albo gdy są używane przez osobę z zaufanym obrazem twarzy.
Tryby wielu użytkowników, ograniczonego profilu i gościa na telefonach i tabletach. Android umożliwia teraz korzystanie z jednego urządzenia przez wielu użytkowników i zawiera tryb gościa, który pozwala na łatwe zapewnienie tymczasowego dostępu do urządzenia bez konieczności przyznawania dostępu do danych i aplikacji.
Aktualizacje WebView bez OTA. WebView można teraz aktualizować niezależnie od frameworka i bez systemu OTA. Dzięki temu można szybciej reagować na potencjalne problemy z bezpieczeństwem w WebView.
Zaktualizowana szyfrowanie dla HTTPS i TLS/SSL. TLS 1.2 i TLS 1.1 są teraz włączone, preferowany jest protokół Forward Secrecy, włączony jest zestaw szyfrów AES-GCM, a słabe zestawy szyfrów (MD5, 3DES i zestawy szyfrów do eksportu) są teraz wyłączone. Więcej informacji znajdziesz na stronie https://developer.android.com/reference/javax/net/ssl/SSLSocket.html.
Usunięto obsługę kompilatora innych niż PIE. Android wymaga teraz, aby wszystkie pliki wykonywalne z linkami dynamicznymi obsługiwały PIE (pliki wykonywalne niezależne od pozycji). Zwiększa to skuteczność implementacji losowania adresów w pamięci adresowej Androida (ASLR).
Ulepszenia FORTIFY_SOURCE. Te funkcje biblioteki libc: stpcpy(), stpncpy(), read(), recvfrom(), FD_CLR(), FD_SET() i FD_ISSET(), implementują teraz zabezpieczenia FORTIFY_SOURCE. Zapewnia to ochronę przed podatnością na ataki polegające na uszkodzeniu pamięci, które wykorzystują te funkcje.
Poprawki zabezpieczeń Android 5.0 zawiera też poprawki dotyczące luk w zabezpieczeniach w Androidzie. Informacje o tych lukach zostały przekazane członkom Open Handset Alliance, a poprawki są dostępne w Android Open Source Project. Aby zwiększyć bezpieczeństwo, niektóre urządzenia z wersjami Androida wcześniejszymi niż 10.0 mogą również zawierać te poprawki.

Android 4 i starsze

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z ulepszeń zabezpieczeń dostępnych w Androidzie 4.4:

Piaskownicę Androida wzmocniono za pomocą SELinux. Android używa teraz SELinux w trybie wymuszania. SELinux to system kontroli dostępu (MAC) w jądrze Linuksa, który uzupełnia istniejący model zabezpieczeń oparty na kontroli dostępu dyskrecjonalnym (DAC). Zapewnia to dodatkową ochronę przed potencjalnymi lukami w zabezpieczeniach.
VPN na użytkownika. Na urządzeniach wieloużytkownikowych sieci VPN są teraz stosowane osobno dla każdego użytkownika. Dzięki temu użytkownik może kierować cały ruch sieciowy przez sieć VPN, nie wpływając na innych użytkowników na urządzeniu.
Obsługa dostawcy ECDSA w AndroidKeyStore Android ma teraz dostawcę magazynu kluczy, który umożliwia korzystanie z algorytmów ECDSA i DSA.
Ostrzeżenia dotyczące monitorowania urządzenia Android wyświetla użytkownikom ostrzeżenie, jeśli do magazynu certyfikatów urządzenia dodano certyfikat, który umożliwia monitorowanie szyfrowanego ruchu w sieci.
FORTIFY_SOURCE. Android obsługuje teraz poziom 2 FORTIFY_SOURCE, a cały kod jest kompilowany z tymi zabezpieczeniami. FORTIFY_SOURCE został ulepszony, aby działał z clang.
Przypinanie certyfikatu Android 4.4 wykrywa i zapobiega używaniu fałszywych certyfikatów Google w bezpiecznej komunikacji SSL/TLS.
Poprawki zabezpieczeń Android 4.4 zawiera też poprawki dotyczące luk w zabezpieczeniach specyficznych dla tego systemu. Informacje o tych lukach zostały przekazane członkom Open Handset Alliance, a poprawki są dostępne w ramach Projektu Android Open Source. Aby zwiększyć bezpieczeństwo, niektóre urządzenia z wcześniejszymi wersjami Androida mogą również zawierać te poprawki.

Każda wersja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z ulepszeń zabezpieczeń dostępnych w Androidzie 4.3:

Piaskownicę Androida wzmocniono za pomocą SELinux. Ta wersja wzmacnia piaskownicę Androida za pomocą systemu SELinux, który jest systemem MAC (Mandatory Access Control) w rdzeniu systemu Linux. Wzmocnienie SELinux jest niewidoczne dla użytkowników i programistów. Zapewnia większą odporność dotychczasowego modelu zabezpieczeń Androida, zachowując przy tym zgodność z dotychczasowymi aplikacjami. Aby zapewnić ciągłą zgodność, ta wersja umożliwia korzystanie z SELinux w trybie permisywnym. Ten tryb rejestruje wszelkie naruszenia zasad, ale nie powoduje błędów w aplikacjach ani nie wpływa na działanie systemu.
Brak programów setuid ani setgid. Dodano obsługę możliwości systemu plików do plików systemowych Androida i usunięto wszystkie programy setuid lub setgid. Pozwala to zmniejszyć powierzchnię ataku na konto root i prawdopodobieństwo wystąpienia potencjalnych luk w zabezpieczeniach.
Uwierzytelnianie przez ADB. Począwszy od Androida 4.2.2 połączenia z ADB są uwierzytelniane za pomocą pary kluczy RSA. Zapobiega to nieautoryzowanemu używaniu narzędzia ADB, gdy atakujący ma fizyczny dostęp do urządzenia.
Ogranicz dostęp do funkcji Setuid w aplikacjach na Androida. Partycja /system jest teraz zamontowana z użytkownikiem nosuid dla procesów utworzonych przez zygote, co uniemożliwia aplikacjom na Androida wykonywanie programów setuid. Pozwala to zmniejszyć powierzchnię ataku na konto root i prawdopodobieństwo wystąpienia potencjalnych luk w zabezpieczeniach.
Ograniczenie możliwości. Zygote i ADB na Androidzie używają teraz funkcji prctl(PR_CAPBSET_DROP), aby przed wykonaniem aplikacji odrzucić niepotrzebne możliwości. Zapobiega to uzyskiwaniu przez aplikacje na Androida i aplikacje uruchamiane z powłoki uprawnień uprzywilejowanych.
Dostawca AndroidKeyStore Android ma teraz dostawcę magazynu kluczy, który umożliwia aplikacjom tworzenie kluczy do użytku wyłącznego. Dzięki temu aplikacje mają interfejs API do tworzenia i przechowywania kluczy prywatnych, których nie mogą używać inne aplikacje.
Pęk kluczyisBoundKeyAlgorithm Interfejs Keychain API udostępnia teraz metodę (isBoundKeyType), która pozwala aplikacjom potwierdzić, że klucze systemowe są powiązane ze sprzętowym katalogiem zaufania urządzenia. Dzięki temu możesz tworzyć i przechowywać klucze prywatne, których nie można wyeksportować z urządzenia nawet w przypadku naruszenia zabezpieczeń na poziomie root.
NO_NEW_PRIVS. Zygote na Androidzie używa teraz funkcji prctl(PR_SET_NO_NEW_PRIVS), aby zablokować dodawanie nowych uprawnień przed wykonaniem kodu aplikacji. Zapobiega to wykonywaniu przez aplikacje na Androida operacji, które mogą podwyższać uprawnienia za pomocą execve. (wymaga jądra Linuksa w wersji 3.5 lub nowszej).
FORTIFY_SOURCE ulepszenia. Włączona FORTIFY_SOURCE na Androidzie x86 i MIPS oraz wzmocnione wywołania strchr(), strrchr(), strlen() i umask(). Może to wykryć potencjalne luki w zabezpieczeniach związane z uszkodzeniem pamięci lub nieograniczonymi łańcuchami znaków.
Zabezpieczenia dotyczące przeniesienia Włączono przenoszenie tylko do odczytu (relro) dla wykonalnych plików z linkami statycznymi i usunięto wszystkie przeniesienia tekstu w kodzie Androida. Zapewnia to ochronę w głąb przed potencjalnymi lukami w zabezpieczeniach związanymi z uszkodzeniem pamięci.
Ulepszono EntropyMixer. EntropyMixer zapisuje teraz entropię podczas zamykania i uruchamiania, a także okresowo miesza. Umożliwia to zachowanie całej entropii wygenerowanej podczas włączonego urządzenia. Jest to szczególnie przydatne w przypadku urządzeń, które są ponownie uruchamiane bezpośrednio po zaimplementowaniu.
Poprawki zabezpieczeń Android 4.3 zawiera też poprawki dotyczące luk w zabezpieczeniach specyficznych dla tego systemu. Informacje o tych lukach zostały przekazane członkom Open Handset Alliance, a poprawki są dostępne w ramach Projektu Android Open Source. Aby zwiększyć bezpieczeństwo, niektóre urządzenia z wersjami Androida wcześniejszymi niż 10.0 mogą również zawierać te poprawki.

Android zapewnia wielowarstwowy model zabezpieczeń opisany w artykule Omówienie zabezpieczeń w Androidzie. Każda aktualizacja Androida zawiera dziesiątki ulepszeń zabezpieczeń, które chronią użytkowników. Oto niektóre z ulepszeń zabezpieczeń wprowadzonych w Androidzie 4.2:

Weryfikacja aplikacji: użytkownicy mogą włączyć Weryfikację aplikacji i poprosić o przeskanowanie aplikacji przez weryfikatora przed instalacją. Weryfikacja aplikacji może ostrzec użytkownika, jeśli spróbuje zainstalować aplikację, która może być szkodliwa. Jeśli aplikacja jest szczególnie niebezpieczna, może zablokować jej instalację.
Więcej kontroli nad SMS-ami specjalnymi: Android wyświetla powiadomienie, jeśli aplikacja próbuje wysłać SMS-a na krótki numer, który korzysta z usług premium, które mogą powodować dodatkowe opłaty. Użytkownik może zezwolić aplikacji na wysłanie wiadomości lub ją zablokować.
Stały VPN: sieć VPN można skonfigurować tak, aby aplikacje nie miały dostępu do sieci, dopóki nie zostanie nawiązane połączenie VPN. Zapobiega to wysyłaniu danych przez inne sieci.
Przypinanie certyfikatu: podstawowe biblioteki Androida obsługują teraz przypinanie certyfikatu. W przypadku zablokowanych domen certyfikat zostanie uznany za nieprawidłowy, jeśli nie będzie należeć do zestawu oczekiwanych certyfikatów. Zabezpiecza to przed możliwym naruszeniem bezpieczeństwa urzędów certyfikacji.
Ulepszony wyświetlacz uprawnień Androida: uprawnienia są uporządkowane w grupy, które są łatwiejsze do zrozumienia dla użytkowników. Podczas sprawdzania uprawnień użytkownik może kliknąć uprawnienie, aby wyświetlić więcej informacji na jego temat.
Zabezpieczenia installd: demon installd nie działa jako użytkownik root, co zmniejsza potencjalną powierzchnię ataku dla eskalacji uprawnień root.
Zabezpieczenie skryptu init: skrypty init stosują teraz semantykę O_NOFOLLOW, aby zapobiegać atakom związanym z linkami symbolicznymi.
FORTIFY_SOURCE: Android obecnie implementuje FORTIFY_SOURCE. Jest on używany przez biblioteki systemowe i aplikacje w celu zapobiegania uszkodzeniom pamięci.
Domyślna konfiguracja ContentProvider: w przypadku aplikacji kierowanych na poziom interfejsu API 17 wartość export jest domyślnie ustawiona na false w przypadku każdego ContentProvider, co zmniejsza domyślną powierzchnię ataku dla aplikacji.
Szyfrowanie: zmodyfikowano domyślne implementacje SecureRandom i Cipher.RSA, aby używały OpenSSL. Dodano obsługę SSL Socket dla TLSv1.1 i TLSv1.2 przy użyciu OpenSSL 1.0.1
Poprawki zabezpieczeń: uaktualnione biblioteki open source z poprawkami bezpieczeństwa są WebKit, libpng, OpenSSL i LibXML. Android 4.2 zawiera też poprawki dotyczące luk w zabezpieczeniach w Androidzie. Informacje o tych lukach zostały przekazane członkom Open Handset Alliance, a poprawki są dostępne w ramach Projektu Android Open Source. Aby zwiększyć bezpieczeństwo, niektóre urządzenia z wersjami Androida wcześniejszymi niż 10.0 mogą również zawierać te poprawki.

Android 1.5

ProPolice, aby zapobiec przepełnieniu bufora stosu (-fstack-protector)
safe_iop, aby zmniejszyć przepełnienie liczb całkowitych;
Rozszerzenia do OpenBSD dlmalloc zapobiegające występowaniu luk w zabezpieczeniach związanych z podwójnym zwalnianiem pamięci (double free()) oraz zapobiegające atakom polegającym na konsolidowaniu fragmentów. Ataki polegające na konsolidowaniu fragmentów są częstym sposobem wykorzystywania uszkodzeń stosu.
OpenBSD calloc, aby zapobiec przepełnieniu liczb całkowitych podczas alokacji pamięci

Android 2.3

Ochrona przed lukami w zabezpieczeniach w ciągu formatu (-Wformat-security -Werror=format-security)
sprzętowe zapobieganie wykonywaniu (NX) w celu zapobiegania wykonywaniu kodu w stosie i stosie zbiorczym;
mmap_min_addr w systemie Linux w celu ograniczenia możliwości podwyższania uprawnień przez odwołanie do wskaźnika o wartości null (dodatkowo ulepszone w Androidzie 4.1)

Android 4.0

Losowanie rozkładu przestrzeni adresowej (ASLR) w celu losowego wybierania kluczowych lokalizacji w pamięci.

Android 4.1

Obsługa PIE (kompilacji niezależnej od pozycji)
Przenoszenie tylko do odczytu / natychmiastowe wiązanie (-Wl,-z,relro -Wl,-z,now)
dmesg_restrict włączony (zapobiega wyciekowi adresów jądra)
kptr_restrict włączony (zapobiega wyciekowi adresów jądra)