راهنمای یکپارچه‌سازی SDV Core

صنعت خودرو درحال حرکت از معماری متشکل از چندین واحد محاسباتی غیرمتمرکز به معماری‌ای است که چندین عملکرد را در چند واحد محاسباتی متمرکز ترکیب می‌کند و ویژگی‌های جدیدی مانند به‌روزرسانی‌های بی‌سیم را ممکن می‌سازد.

‫AAOS SDV از سیستم و زیرساخت Android موجود برای ارائه راهکار استفاده می‌کند. علاوه‌براین، سازندگان اصلی تجهیزات به‌دنبال راه‌حل‌هایی هستند که بتوانند در فضای ابری نیز اجرا شوند، زیرا این امر توسعه اولیه را تسهیل می‌کند و امکانات جدیدی برای آزمایش فراهم می‌آورد.

طراحی

SDV Core Arch

شکل ۱. معماری SDV Core.

‫AAOS for SDV Core (SDV Core)‎ سیستم‌عاملی است که براساس Android ساخته شده است. به‌دلیل ماهیت جاسازی‌شده آن، پشته JVM مربوط به Android را پیاده‌سازی نمی‌کند، اما درعوض، همه عملکردهای سیستم به‌صورت بومی توسعه یافته است.

‫SDV Core هم از پیاده‌سازی‌های مجازی‌سازی‌شده و هم از پیاده‌سازی‌های مستقیم سرور فیزیکی (bare-metal) روی سخت‌افزار پشتیبانی می‌کند.

‫SDV Core برای سیستم توزیع‌شده محلی طراحی شده است، برای مثال فرض می‌کند که چندین نمونه از SDV Core (یا مشتقات آن) درکنار یکدیگر روی یک تراشه یا در چندین سیستم اجرا می‌شوند و می‌توانند ازطریق اتصال شبکه با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. بنابراین، جنبه اصلی معماری سیستم، پیاده‌سازی عملکرد به‌عنوان سرویس‌هایی است که می‌توانند در هریک از نمونه‌ها میزبانی شوند.

SDV Core حداقل مجموعه عملکرد برای توسعه عملکرد درون خودرو است. یک سرویس معمولی چند سیگنال دریافت می‌کند، آن‌ها را پردازش می‌کند، و نتیجه را با سرویس‌های دیگر هم‌رسانی می‌کند. این محدودیت دامنه هدفمند است زیرا به SDV Core امکان می‌دهد انواع مختلفی از SoC (سیستم روی تراشه) را اجرا کند که ممکن است فاقد موتورهای پیشرفته باشند و در هزینه‌ها صرفه‌جویی کند.

طراحی دقیق

SDV Core Detailed Arch

شکل ۲. معماری دقیق هسته SDV.

SDV Core از Android مشتق شده است و بنابراین معماری آن تلاش می‌کند تا حد امکان با Android همسو شود. اساساً این یعنی SDV Core از GKI، درایورها، HAL، و کتابخانه‌های اصلی Android نیز استفاده می‌کند و مؤلفه‌های موردنیاز برای معماری سرویس را اضافه می‌کند.

بخش‌های زیر اجزای سیستم را به‌طور مفصل پوشش خواهند داد.

محیط میزبان و مجازی‌سازی

SDV Core می‌تواند در محیط مجازی‌سازی‌شده یا مستقیماً روی سخت‌افزار بدون سیستم‌عامل اجرا شود:

  • استقرارهای مجازی‌شده: محیط میزبان یک هایپروایزر را اجرا می‌کند که مهمانان Android را راه‌اندازی می‌کند، اتصال اترنت مهمان اجباری را ازطریق یک رابط شبکه مجازی یا عبوری فراهم می‌کند، رویدادهای چرخه حیات قدرت و احتراق را ارسال می‌کند، و دستگاه‌های بلوک ذخیره‌سازی را نمایش می‌دهد. قویاً توصیه می‌شود که دستگاه‌های مجازی با VirtIO پیاده‌سازی شوند و از vsock میزبان به مهمان و مهمان به مهمان برای ارتباط محلی بین ماشین‌های مجازی استفاده شود. واحد پردازش مرکزی و واحد مدیریت حافظه میزبان باید از افزونه‌های مجازی‌سازی سخت‌افزار پشتیبانی کنند.
  • استقرارهای Bare-metal: SDV Core مستقیماً روی SoC‏ ۶۴ بیتی بااستفاده از بارکننده راه‌اندازی Android، هسته GKI اصلاح‌نشده (boot)، و واحدهای هسته بارگذاری‌شدنی سازگار با GKI مختص SoC‏ (vendor_boot و vendor_dlkm) اجرا می‌شود، و برای ارتباط بین سیستم‌ها به اترنت نیاز است.

در هر دو مدل استقرار، سیستم به همان حداقل مجموعه واسط‌های HAL نیاز دارد، /vendorمانند KeyMint HAL،‏ Remote Provisioning HAL، و BootControl HAL برای به‌روزرسانی‌های A/B، و نیازی به داشتن GPU،‏ IPU،‏ CSI، موتورهای رسانه، نمایشگر، یا گذرگاه‌های خودرویی قدیمی، مانند CAN یا LIN، ندارد.

پایه Android

‫SDV Core مبتنی بر Android است، اما سیستم را به عملکرد ضروری سیستم کاهش می‌دهد و محیط زمان اجرای SDV را اضافه می‌کند. این یعنی SDV از GKI، خدمات سیستم بومی (برای مثال، adbd و logd)، و عملکرد سیستم نیز استفاده می‌کند، اما شامل JVM، و خدمات مبتنی بر JVM یا برنامه‌های سیستم، یا ویژگی‌های پیاده‌سازی‌شده برای JVM نمی‌شود.

این همچنین به این معنی است که SDV با استراتژی به‌روزرسانی و چیدمان پارتیشن Android سازگار خواهد شد. این نسخه الزامات امنیتی مشابهی دارد، اما واسط نگاره‌ای کاربر ندارد.

GKI، درایورها، و HAL

«هسته خودروی نرم‌افزارمحور» از هسته تصویر هسته عمومی Android (android15-6.6 یا بالاتر، طبق ماتریس سازگاری هسته‌های مشترک Android) استفاده می‌کند. مزیت استفاده از GKI این است که تغییراتی که در بالادست اعمال می‌شوند، درنهایت در Android نیز اعمال می‌شوند. به‌علاوه، Android از یک هسته در سراسر ناوگان استفاده می‌کند. برای مثال، وصله‌ها به‌جای اعمال شدن روی چندین هسته فروشنده، به‌صورت متمرکز اعمال می‌شوند.

این کار همچنین به «خودروی نرم‌افزارمحور» امکان می‌دهد میانای هسته پایداری داشته باشد. برای مثال، می‌توانید درایورها را به‌عنوان ماژول‌هایی کامپایل کنید که با GKI کار می‌کنند، حتی وقتی هسته جدیدی با اصلاحات امنیتی مستقر شده باشد.

هسته GKI دارای یک خط زمانی ثابت است، تغییرات فروشنده که باید بخشی از هسته GKI بعدی شوند باید تا پایان سال به هسته لینوکس بالادستی شوند.

با GKI، درایورهای دستگاه و پیمانه‌هایی که برای بوت شدن لازم نیستند به‌عنوان پیمانه‌های هسته کامپایل می‌شوند و در دیسک RAM قرار می‌گیرند که درطول بوت اولیه بار می‌شود، پیکربندی‌های بسیار اولیه دستگاه که نمی‌توانند منتظر میانای پیمانه هسته بمانند (مثلاً مقداردهی اولیه تصادفی) باید در ساختار درختی دستگاه انجام شوند. نیازی نیست واحدهای هسته بالادستی شوند، اما باید درمقابل میاناهای GKI کامپایل شوند.

در معماری مرجع VirtIO، درایورها به‌عنوان واحدهای هسته VirtIO یا درایورهای استاندارد باز ارائه می‌شوند، برای مثال، Open Profile برای DICE و درایور هسته open-dice برای اعتماد. در پلتفرم‌های مجازی‌سازی‌شده غیر VirtIO یا bare-metal، شرکا واحدهای هسته فروشنده سازگار با GKI را در vendor_boot و vendor_dlkm ارائه می‌دهند که زیرسیستم‌های استاندارد Linux block،‏ network،‏ RNG، و console را بدون اصلاح boot،‏ /system،‏ /system_ext، یا /product نشان می‌دهند.

چون انتزاع سخت‌افزار در زیرسیستم‌های استاندارد هسته Linux رخ می‌دهد، نیاز به HAL در خودروی نرم‌افزارمحور حداقل است، هرچند HALهای امنیتی با پشتیبانی سخت‌افزاری همچنان لازم است—مثل KeyMint HAL برای رمزنگاری با پشتیبانی سخت‌افزاری و Remote Provisioning HAL برای تصدیق همتا در میان نمونه‌های خودروی نرم‌افزارمحور.

پشته شبکه و ارتباطات

پشته ارتباطات و شبکه‌سازی هسته SDV

شکل ۳. پشته ارتباطی و شبکه‌سازی هسته خودروی نرم‌افزارمحور.

برای شبکه‌سازی، SDV Core فرض می‌کند که vsock یا اترنت برای برقراری ارتباط بین ماشین‌های مجازی دردسترس است، ارتباط داخلی ماشین مجازی نیز می‌تواند از سازوکارهای IPC مانند binder استفاده کند.

SDV از ارتباط سریال فقط برای اهداف اشکال‌زدایی پشتیبانی می‌کند.

پشتیبانی سریال SDV Core برای اشکال‌زدایی

شکل ۴. پشتیبانی سریال SDV Core برای اشکال‌زدایی.

در یک مهمان واحد، SDV چندین گزینه ارائه می‌دهد که به مدل ارتباطی و الزامات عملکرد بستگی دارد.

Vsock

Vsock کانال ترجیحی برای ارتباط محلی بین چند VM یا میزبان و VM است. ماشین‌های مجازی باید از ارتباط مستقیم vsock بین یکدیگر استفاده کنند تا پیاده‌سازی بتواند تعداد کپی‌ها را بهینه‌سازی کند.

حافظه مشترک

حافظه مشترک فقط برای برقراری ارتباط با VM برای IPC (ارتباط بین فرایندی) استفاده می‌شود، اما به‌عنوان کانال معمولی برای برقراری ارتباط بین چندین VM ارائه نمی‌شود. میزبان ممکن است از حافظه مشترک برای هم‌رسانی اطلاعات با مهمان استفاده کند، اما این حافظه برای ترافیک شبکه با فرکانس بالا طراحی نشده است.

اترنت

از اترنت برای ارتباط بین چندین SoC، یعنی برای ارتباط درون خودرو، استفاده می‌شود. این سیستم‌ها می‌توانند سیستم‌های مجازی‌سازی‌شده باشند، اما همچنین می‌توانند سیستم‌های بومی یا ECU قدیمی باشند.

شبکه خودرو به‌اندازه کافی کوچک است که فضای نشانی IPv4 برای شناسایی همه سیستم‌های دردسترس کافی باشد. بااین‌حال، برای اطمینان از اینکه سیستم با پیوندهای بالادستی بالقوه و توسعه آینده سازگار است، IPv4 و IPv6 باید پشتیبانی شوند.

VLAN

VLAN سازوکاری برای ایجاد معماری‌های شبکه مجازی است که امکان جداسازی زیرشبکه‌های مختلف و تشکیل شبکه‌های محلی را فراهم می‌کند. از این ویژگی می‌توان برای ایجاد مناطق امنیتی مختلف استفاده کرد و در خودروها برای همین منظور استفاده می‌شود. پشتیبانی VLAN الزامی است.

پروتکل‌ها

TCP و UDP

بسته به مورد استفاده، سیستم به یک پروتکل ارتباطی قابل‌اعتماد یا غیرقابل‌اعتماد اما سریع نیاز دارد. بنابراین، TCP و UDP پشتیبانی خواهند شد.

تونل داده‌ها

«تونل داده» یک سازوکار ارتباطی جدید برای خودروهای نرم‌افزارمحور است که یک کانال ارتباطی سریع را براساس مدل انتشار-اشتراک ارائه می‌دهد، برای مثال یک برنامه موضوعی را منتشر می‌کند درحالی‌که یک یا چند برنامه می‌توانند به آن گوش دهند. در داخل، از حافظه مشترک و FMQ (صف‌های پیام سریع) در VM استفاده می‌کند، یا از vsock یا اترنت برای ارتباط بین VMها استفاده می‌کند.

(SDV) RPC

SDV RPC فراخوانی‌های رویه ازراه‌دور را برای SDV بااستفاده از binder پیاده‌سازی می‌کند. این روش از یک میانای برنامه‌سازی کاربردی ازپیش تعریف‌شده برای فراخوانی رویه ازراه‌دور استفاده می‌کند. مشابه Data Tunnel، این پروتکل یا از حافظه مشترک برای ارتباط درون VM استفاده می‌کند یا از vsock یا Ethernet برای ارتباط بین VMها.

چارچوب

SOMEIP

از SOMEIP برای برقراری ارتباط با سیستم‌های غیرخودروی نرم‌افزارمحور استفاده می‌شود. این پروتکل بر روی TCP و UDP ساخته شده است و به سخت‌افزار یا درایورهای خاصی نیاز ندارد. Google مرجعی را پیاده‌سازی خواهد کرد.

عامل کشف سرویس (عامل SD)

این میان‌افزار قابلیت‌های کشف سرویس، اصالت‌سنجی، و صدور مجوز را برای «خودروی نرم‌افزارمحور» فراهم می‌کند. برای برقراری ارتباط، ممکن است از هریک از روش‌های ذکرشده در بالا استفاده کند. برای اصالت‌سنجی و صدور مجوز، «عامل SD» به دسترسی به سخت‌افزار امنیتی و زنجیره اعتماد فعال نیاز دارد.

میان‌افزار

‫SDV چارچوبی را برای ساده‌سازی استفاده از همه آن پروتکل‌های مختلف به نام میان‌افزار توسعه می‌دهد. همچنین منبعی از حقیقت را برای همه سیگنال‌های خودرو با زبان جدید VSIDL پیاده‌سازی می‌کند.

منطقه بی‌طرف

برای جداسازی بخش‌هایی از سیستم جهت جلوگیری از حملات از بخش‌های کمتر قابل‌اعتماد سیستم (برای مثال، سیستم سرگرمی-اطلاعاتی درون‌خودرو با برنامه‌های نصب‌شده سفارشی)، شبکه ممکن است مناطق مختلفی را معرفی کند، ازجمله مناطق غیرنظامی. در عمل، این یعنی زیرشبکه‌ها به‌صورت فیزیکی یا منطقی از هم جدا شده‌اند و فقط ترافیک موجود در فهرست مجاز می‌تواند از این مرزها عبور کند.

مدیر اتصال‌پذیری

در Android، محدود کردن تعداد برنامه‌ها و سرویس‌هایی که می‌توانند اتصال‌های سوکت را خودشان باز کنند، یک روش معمول است. درعوض، یک نمونه مرکزی مسئول باز کردن و مدیریت اتصالات است. ازآنجایی‌که Android این عملکرد را در سرویس Java پیاده‌سازی می‌کند، SDV مدیر اتصال‌پذیری خودش را خواهد ساخت.

قابلیت به‌روزشدن

یکی از ویژگی‌های کلیدی خودروهای نرم‌افزارمحور، قابلیت به‌روزرسانی است. ویژگی‌های جدید را می‌توان درطول عمر SDV ازطریق به‌روزرسانی‌های سیستم Android و بسته‌های APEX نصب کرد.

به‌روزرسانی‌های سیستم Android

Android ازقبل سازوکاری برای نصب به‌روزرسانی‌ها ارائه می‌دهد. این سیستم از به‌روزرسانی‌های A/B و A/B مجازی در نسخه‌های اخیر استفاده می‌کند و SDV Core از این سازوکار بهره خواهد برد. به‌روزرسانی‌های A/B هر بخش را دو بار ایجاد می‌کنند که دو مزیت دارد: سیستم می‌تواند در پس‌زمینه به‌روز شود و اگر به‌روزرسانی ناموفق باشد، سیستم می‌تواند به آخرین نسخه شناخته‌شده برای کار برگردد.

بسته‌های APEX

علاوه‌بر تقسیم سیستم به چند پارتیشن و قابل‌به‌روزرسانی کردن آن‌ها، Android بسته‌های APEX را نیز ارائه می‌دهد، مکانیزمی برای قرار دادن برنامه‌ها و کتابخانه‌ها در بسته‌های کوچک که می‌توانند مستقل از به‌روزرسانی‌های سیستم نصب و به‌روزرسانی شوند.

SDV Core از محفظه‌های APEX برای نصب پویای سرویس‌ها در نمونه SDV استفاده می‌کند، اما همچنین برای مدیریت استقرار چندین سرویس در یک فرایند واحد: فقط سرویس‌هایی که در یک APEX بسته‌بندی شده‌اند و از یک گواهی استفاده می‌کنند می‌توانند در یک باینری واحد مستقر شوند تا خطرات امنیتی کاهش یابد.

سازوکار Android برای نصب بسته‌های APEX از برخی کدهای Java برای مدیریت APK جهت تأیید بسته‌ها استفاده می‌کند. SDV Core باید جایگزینی بومی را پیاده‌سازی کند تا امکان نصب پویای بسته‌های APEX فراهم شود.

مدیریت به‌روزرسانی

نمونه‌های SDV واحدهای کاملاً مستقلی در خودرو نیستند و به هماهنگی با دیگر نمونه‌های SDV و سرویس‌های خودرو نیاز دارند. برای مثال، برای نصب وابستگی‌های سرویس یا برای اطمینان از اینکه به‌روزرسانی‌ها فقط در وضعیت ایمن سیستم نصب می‌شوند.

SDV استفاده از پارتیشن‌ها را در چندین VM درنظر می‌گیرد. این کار مستلزم هماهنگی بین آن VMها است، زیرا آن‌ها وابستگی داده‌ای به یکدیگر دارند: باید یک VM اصلی برای به‌روزرسانی آن پارتیشن‌ها وجود داشته باشد، و مکانیزمی برای اطلاع‌رسانی به سایر VMها درباره پارتیشن به‌روزرسانی‌شده و همگام‌سازی برای به‌روزرسانی هم‌زمان همه VMها وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که وضعیت کاری شناخته‌شده قبلی شکسته نمی‌شود.

شروع کردن

راهنمای شروع به کار ما جزئیاتی درباره کد منبع، ساخت، و راه‌اندازی با Cuttlefish ارائه می‌دهد.