پیشرفت های امنیتی

اندروید به طور مداوم توانایی ها و امکانات امنیتی خود را بهبود می بخشد. لیست بهبودها را با انتشار در ناوبری سمت چپ مشاهده کنید.

اندروید 14

每个 Android 版本中都包含数十种安全增强功能，以保护用户。以下是 Android 14 中提供的一些主要安全增强功能：

  • Android 10 中引入的硬件辅助 AddressSanitizer (HWASan) 是一款类似于 AddressSanitizer 的内存错误检测工具。Android 14 对 HWASan 进行了重大改进。如需了解它如何帮助防止 bug 进入 Android 版本，请访问 HWAddressSanitizer
  • 在 Android 14 中，从与第三方共享位置数据的应用开始，系统运行时权限对话框现在包含一个可点击的部分，用于突出显示应用的数据分享做法，包括诸如以下信息：应用为什么可能会决定与第三方分享数据。
  • Android 12 引入了在调制解调器级别停用 2G 支持的选项，以保护用户免受 2G 的过时安全模型固有的安全风险的影响。认识到停用 2G 对企业客户的重要性后，Android 14 在 Android Enterprise 中启用了此安全功能，以便 IT 管理员能够限制受管设备降级到 2G 连接。
  • 开始支持拒绝未加密的移动网络连接，确保电路交换语音和短信流量始终会加密，并可防范被动无线拦截。详细了解 Android 的移动网络连接强化计划。
  • 新增了对多个 IMEI 的支持
  • 从 Android 14 开始，AES-HCTR2 是采用加速加密指令的设备的首选文件名加密模式。
  • 移动网络连接
  • 在 Android 安全中心添加了相关文档
  • 如果您的应用以 Android 14 为目标平台并使用动态代码加载 (DCL) 功能，则必须将所有动态加载的文件标记为只读。否则，系统会抛出异常。我们建议应用尽可能避免动态加载代码，因为这样做会大大增加应用因代码注入或代码篡改而遭到入侵的风险。

请查看完整的 AOSP 版本说明以及 Android 开发者功能和变更列表。

اندروید 13

每个 Android 版本中都包含数十种用于保护用户的安全增强功能。以下是 Android 13 中提供的一些主要安全增强功能：

  • Android 13 添加了对多文档呈现的支持。 通过这个新的 Presentation Session 接口，应用可以执行多文档呈现，而现有 API 无法做到这一点。如需了解详情，请参阅身份凭据
  • 在 Android 13 中，当且仅当源自外部应用的 intent 与其声明的 intent 过滤器元素匹配时，这些 intent 才会传送到导出的组件。
  • Open Mobile API (OMAPI) 是一种标准 API，用于与设备的安全元件进行通信。在 Android 13 之前，只有应用和框架模块可以访问此接口。通过将其转换为供应商稳定版接口，HAL 模块还能够通过 OMAPI 服务与安全元件进行通信。 如需了解详情，请参阅 OMAPI 供应商稳定版接口。
  • 从 Android 13-QPR 开始，共享 UID 被废弃。 使用 Android 13 或更高版本的用户应在其清单中添加 `android:sharedUserMaxSdkVersion="32"` 行。此条目可防止新用户获取共享 UID。如需详细了解 UID，请参阅应用签名。
  • Android 13 添加了对密钥库对称加密基元的支持，例如支持 AES（高级加密标准）、HMAC（密钥哈希消息认证码）以及非对称加密算法（包括椭圆曲线加密、RSA2048、RSA4096 和曲线 25519 加密）
  • Android 13（API 级别 33）及更高版本支持用于从应用发送非豁免通知的运行时权限。这可让用户控制他们会看到哪些权限通知。
  • 针对请求访问所有设备日志的应用，添加了在每次使用时显示提示的功能，以便用户允许或拒绝授予访问权限。
  • 推出了 Android 虚拟化框架 (AVF)，它使用标准化 API 将不同的 Hypervisor 整合到一个框架下。 它提供安全、私密的执行环境，以便执行通过 Hypervisor 隔离的工作负载。
  • 引入了 APK 签名方案 v3.1 所有使用 apksigner 的新密钥轮替都将默认使用 v3.1 签名方案，以便将 Android 13 及更高版本作为轮替目标。

请查看完整的 AOSP 版本说明以及 Android 开发者功能和变更列表。

اندروید 12

每个 Android 版本中都包含数十种用于保护用户的安全增强功能。以下是 Android 12 中提供的一些主要安全增强功能：

  • Android 12 引入了 BiometricManager.Strings API，它为使用 BiometricPrompt 进行身份验证的应用提供本地化的字符串。这些字符串旨在感知设备，并更明确地指定可以使用哪些身份验证类型。Android 12 还支持屏下指纹传感器
  • 添加了对屏下指纹传感器的支持
  • 引入了 Fingerprint Android 接口定义语言 (AIDL)
  • 支持新的 Face AIDL
  • 引入了 Rust 作为平台开发语言
  • 添加了可供用户仅授权应用访问其大致位置信息的选项
  • 当应用使用摄像头或麦克风时，现在状态栏上会显示隐私指示标志
  • Android 的 Private Compute Core (PCC)
  • 添加了用于停用 2G 支持的选项

اندروید 11

هر نسخه اندروید شامل ده ها پیشرفت امنیتی برای محافظت از کاربران است. برای لیستی از برخی از پیشرفت‌های امنیتی اصلی موجود در Android 11، به یادداشت‌های انتشار Android مراجعه کنید.

،

هر نسخه اندروید شامل ده ها پیشرفت امنیتی برای محافظت از کاربران است. برای لیستی از برخی از پیشرفت‌های امنیتی اصلی موجود در Android 11، به یادداشت‌های انتشار Android مراجعه کنید.

،

هر نسخه اندروید شامل ده ها پیشرفت امنیتی برای محافظت از کاربران است. برای لیستی از برخی از پیشرفت‌های امنیتی اصلی موجود در Android 11، به یادداشت‌های انتشار Android مراجعه کنید.

،

هر نسخه اندروید شامل ده ها پیشرفت امنیتی برای محافظت از کاربران است. برای لیستی از برخی از پیشرفت‌های امنیتی اصلی موجود در Android 11، به یادداشت‌های انتشار Android مراجعه کنید.

اندروید 10

هر نسخه اندروید شامل ده ها پیشرفت امنیتی برای محافظت از کاربران است. اندروید 10 شامل چندین پیشرفت امنیتی و حریم خصوصی است. برای مشاهده لیست کامل تغییرات اندروید 10 به یادداشت های انتشار اندروید 10 مراجعه کنید.

امنیت

ضدعفونی کننده مرزها

اندروید 10 از BoundsSanitizer (BoundSan) در بلوتوث و کدک ها استفاده می کند. BoundSan از ضدعفونی کننده محدوده UBSan استفاده می کند. این کاهش در سطح هر ماژول فعال است. این کمک می کند تا اجزای حیاتی اندروید را ایمن نگه دارد و نباید غیرفعال شود. BoundSan در کدک های زیر فعال است:

  • libFLAC
  • libavcdec
  • libavcenc
  • libhevcdec
  • libmpeg2
  • libopus
  • libvpx
  • libspeexresampler
  • libvorbisidec
  • libaac
  • libxaac

حافظه فقط اجرا

به‌طور پیش‌فرض، بخش‌های کد اجرایی برای باینری‌های سیستم AArch64 فقط اجرا (غیرقابل خواندن) به‌عنوان یک کاهش سخت‌تر در برابر حملات استفاده مجدد از کد به‌موقع علامت‌گذاری می‌شوند. کدی که داده‌ها و کدها را با هم ترکیب می‌کند و کدهایی که به طور هدفمند این بخش‌ها را بررسی می‌کنند (بدون اینکه ابتدا بخش‌های حافظه را به‌عنوان قابل خواندن دوباره نقشه‌برداری کنند) دیگر عمل نمی‌کنند. اگر برنامه بخواهد بخش‌های کد کتابخانه‌های سیستم فقط اجرا (XOM) را در حافظه بخواند، بدون اینکه ابتدا بخش را به‌عنوان خوانا علامت‌گذاری کند، برنامه‌های دارای SDK هدف Android 10 (سطح API 29 یا بالاتر) تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

دسترسی گسترده

عوامل اعتماد، مکانیسم اساسی که توسط مکانیسم‌های احراز هویت ثالث مانند قفل هوشمند استفاده می‌شود، فقط می‌تواند در Android 10 بازگشایی شود. نمایندگان اعتماد دیگر نمی‌توانند قفل دستگاه قفل شده را باز کنند و فقط می‌توانند دستگاه را حداکثر تا چهار ساعت باز نگه دارند.

احراز هویت چهره

احراز هویت چهره به کاربران این امکان را می دهد که قفل دستگاه خود را به سادگی با نگاه کردن به جلوی دستگاه خود باز کنند. اندروید 10 پشتیبانی از یک پشته احراز هویت چهره جدید را اضافه می کند که می تواند به طور ایمن فریم های دوربین را پردازش کند و امنیت و حریم خصوصی را در حین احراز هویت روی سخت افزار پشتیبانی شده حفظ کند. اندروید 10 همچنین یک راه آسان برای پیاده سازی های منطبق با امنیت برای فعال کردن یکپارچه سازی برنامه برای تراکنش هایی مانند بانکداری آنلاین یا سایر خدمات فراهم می کند.

پاکسازی سرریز عدد صحیح

اندروید 10 پاکسازی سرریز عدد صحیح (IntSan) را در کدک های نرم افزاری فعال می کند. مطمئن شوید که عملکرد پخش برای کدک‌هایی که در سخت‌افزار دستگاه پشتیبانی نمی‌شوند، قابل قبول است. IntSan در کدک های زیر فعال است:

  • libFLAC
  • libavcdec
  • libavcenc
  • libhevcdec
  • libmpeg2
  • libopus
  • libvpx
  • libspeexresampler
  • libvorbisidec

اجزای سیستم مدولار

اندروید 10 برخی از اجزای سیستم اندروید را ماژولار می کند و آنها را قادر می سازد خارج از چرخه انتشار عادی اندروید به روز شوند. برخی از ماژول ها عبارتند از:

OEMCrypto

اندروید 10 از OEMCrypto API نسخه 15 استفاده می کند.

اسکودو

Scudo یک تخصیص دهنده حافظه پویا در حالت کاربر است که به گونه ای طراحی شده است که در برابر آسیب پذیری های مرتبط با heap انعطاف پذیرتر باشد. این استانداردهای اولیه تخصیص و توزیع C و همچنین C++ اولیه را ارائه می دهد.

ShadowCallStack

ShadowCallStack (SCS) یک حالت ابزار دقیق LLVM است که با ذخیره آدرس بازگشتی یک تابع در یک نمونه ShadowCallStack به طور جداگانه در پیش‌نویس توابع غیربرگی و بارگیری آدرس برگشتی از نمونه ShadowCallStack در برابر بازنویسی آدرس برگشتی (مانند سرریزهای بافر پشته) محافظت می‌کند. اپیلوگ عملکرد

WPA3 و Wi-Fi Enhanced Open

Android 10 پشتیبانی از Wi-Fi Protected Access 3 (WPA3) و استانداردهای امنیتی Wi-Fi Enhanced Open را اضافه می کند تا حریم خصوصی و استحکام بهتری در برابر حملات شناخته شده ارائه دهد.

حریم خصوصی

دسترسی به برنامه هنگام هدف قرار دادن Android 9 یا پایین تر

اگر برنامه شما روی Android 10 یا بالاتر اجرا می‌شود اما اندروید 9 (سطح API 28) یا پایین‌تر را هدف قرار می‌دهد، پلتفرم رفتار زیر را اعمال می‌کند:

  • اگر برنامه شما عنصر <uses-permission> را برای ACCESS_FINE_LOCATION یا ACCESS_COARSE_LOCATION اعلام کند، سیستم به طور خودکار یک عنصر <uses-permission> را برای ACCESS_BACKGROUND_LOCATION در حین نصب اضافه می‌کند.
  • اگر برنامه شما ACCESS_FINE_LOCATION یا ACCESS_COARSE_LOCATION درخواست کند، سیستم به طور خودکار ACCESS_BACKGROUND_LOCATION را به درخواست اضافه می‌کند.

محدودیت های فعالیت پس زمینه

با شروع اندروید 10، این سیستم محدودیت هایی را برای شروع فعالیت ها از پس زمینه اعمال می کند. این تغییر رفتار به کاهش وقفه‌ها برای کاربر کمک می‌کند و کاربر را کنترل بیشتری بر آنچه روی صفحه نمایش نشان داده می‌شود، حفظ می‌کند. تا زمانی که برنامه شما فعالیت های خود را در نتیجه مستقیم تعامل کاربر شروع می کند، برنامه شما به احتمال زیاد تحت تأثیر این محدودیت ها قرار نمی گیرد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد جایگزین توصیه شده برای شروع فعالیت ها از پس زمینه، به راهنمای نحوه هشدار به کاربران از رویدادهای حساس به زمان در برنامه خود مراجعه کنید.

فراداده دوربین

اندروید 10 وسعت اطلاعاتی را که متد getCameraCharacteristics() به طور پیش فرض برمی گرداند تغییر می دهد. به‌ویژه، برنامه شما باید مجوز CAMERA را داشته باشد تا بتواند به ابرداده‌های بالقوه خاص دستگاه که در مقدار برگشتی این روش گنجانده شده است، دسترسی داشته باشد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این تغییرات، به بخش مربوط به فیلدهای دوربینی که به مجوز نیاز دارند مراجعه کنید.

داده های کلیپ بورد

اگر برنامه شما ویرایشگر روش ورودی پیش‌فرض (IME) نباشد یا برنامه‌ای باشد که در حال حاضر فوکوس دارد، برنامه شما نمی‌تواند به داده‌های کلیپ‌بورد در Android 10 یا بالاتر دسترسی داشته باشد.

مکان دستگاه

برای پشتیبانی از کنترل اضافی که کاربران بر دسترسی برنامه به اطلاعات مکان دارند، Android 10 مجوز ACCESS_BACKGROUND_LOCATION را معرفی می کند.
برخلاف مجوزهای ACCESS_FINE_LOCATION و ACCESS_COARSE_LOCATION ، مجوز ACCESS_BACKGROUND_LOCATION تنها زمانی که برنامه در پس‌زمینه اجرا می‌شود، بر دسترسی برنامه به مکان تأثیر می‌گذارد. برنامه‌ای در نظر گرفته می‌شود که به موقعیت مکانی در پس‌زمینه دسترسی دارد، مگر اینکه یکی از شرایط زیر برآورده شود:

ذخیره سازی خارجی

به‌طور پیش‌فرض، به برنامه‌هایی که Android 10 و بالاتر را هدف قرار می‌دهند ، به فضای ذخیره‌سازی خارجی یا فضای ذخیره‌سازی محدوده دسترسی دارند. چنین برنامه‌هایی می‌توانند انواع فایل‌های زیر را در یک دستگاه ذخیره‌سازی خارجی بدون نیاز به درخواست مجوزهای کاربر مرتبط با فضای ذخیره‌سازی ببینند:

  • فایل‌های موجود در دایرکتوری مخصوص برنامه، با استفاده از getExternalFilesDir() قابل دسترسی هستند.
  • عکس‌ها، ویدیوها و کلیپ‌های صوتی که برنامه از فروشگاه رسانه ایجاد کرده است.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد فضای ذخیره‌سازی با دامنه، و همچنین نحوه اشتراک‌گذاری، دسترسی و اصلاح فایل‌هایی که در دستگاه‌های ذخیره‌سازی خارجی ذخیره می‌شوند، به راهنمای نحوه مدیریت فایل‌ها در حافظه خارجی و دسترسی و اصلاح فایل‌های رسانه مراجعه کنید.

تصادفی سازی آدرس MAC

در دستگاه‌هایی که اندروید 10 یا بالاتر را اجرا می‌کنند، سیستم به‌طور پیش‌فرض آدرس‌های MAC را به‌صورت تصادفی ارسال می‌کند.
اگر برنامه شما یک مورد استفاده سازمانی را مدیریت می‌کند، پلتفرم APIهایی را برای چندین عملیات مرتبط با آدرس‌های MAC ارائه می‌کند:

  • به دست آوردن آدرس MAC تصادفی : برنامه های مالک دستگاه و برنامه های مالک نمایه می توانند آدرس MAC تصادفی اختصاص داده شده به یک شبکه خاص را با فراخوانی getRandomizedMacAddress() بازیابی کنند.
  • به دست آوردن آدرس MAC واقعی و کارخانه ای: برنامه های مالک دستگاه می توانند آدرس MAC سخت افزاری واقعی دستگاه را با فراخوانی getWifiMacAddress() بازیابی کنند. این روش برای ردیابی ناوگان دستگاه ها مفید است.

شناسه های دستگاه غیر قابل تنظیم

از Android 10، برنامه‌ها باید مجوز ممتاز READ_PRIVILEGED_PHONE_STATE را داشته باشند تا بتوانند به شناسه‌های غیرقابل تنظیم دستگاه، که شامل IMEI و شماره سریال هستند، دسترسی داشته باشند.

اگر برنامه شما مجوز ندارد و به هر حال سعی می‌کنید اطلاعاتی درباره شناسه‌های غیرقابل تنظیم مجدد بخواهید، پاسخ پلتفرم براساس نسخه SDK هدف متفاوت است:

  • اگر برنامه شما Android 10 یا بالاتر را هدف قرار دهد، یک SecurityException رخ می دهد.
  • اگر برنامه شما Android 9 (سطح API 28) یا پایین‌تر را هدف قرار می‌دهد، اگر برنامه دارای مجوز READ_PHONE_STATE باشد، این روش داده‌های null یا placeholder را برمی‌گرداند. در غیر این صورت، یک SecurityException رخ می دهد.

تشخیص فعالیت بدنی

Android 10 مجوز زمان اجرا android.permission.ACTIVITY_RECOGNITION را برای برنامه‌هایی که نیاز به شناسایی تعداد قدم‌های کاربر یا طبقه‌بندی فعالیت بدنی کاربر، مانند پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری، یا حرکت در وسیله نقلیه دارند، معرفی می‌کند. این طراحی شده است تا به کاربران نحوه استفاده از داده‌های حسگر دستگاه در تنظیمات را مشاهده کنند.
برخی از کتابخانه‌های موجود در سرویس‌های Google Play، مانند Activity Recognition API و Google Fit API ، نتایجی را ارائه نمی‌دهند مگر اینکه کاربر این مجوز را به برنامه شما داده باشد.
تنها حسگرهای داخلی دستگاه که به شما نیاز به اعلام این مجوز دارند، سنسورهای گام شمار و ردیاب گام هستند.
اگر برنامه شما Android 9 (سطح API 28) یا پایین‌تر را هدف قرار می‌دهد، سیستم به طور خودکار مجوز android.permission.ACTIVITY_RECOGNITION را در صورت نیاز به برنامه شما اعطا می‌کند، اگر برنامه شما هر یک از شرایط زیر را داشته باشد:

  • فایل مانیفست شامل مجوز com.google.android.gms.permission.ACTIVITY_RECOGNITION است.
  • فایل مانیفست شامل مجوز android.permission.ACTIVITY_RECOGNITION نیست .

اگر system-auto مجوز android.permission.ACTIVITY_RECOGNITION را اعطا کند، پس از اینکه برنامه خود را برای هدف قرار دادن Android 10 به‌روزرسانی کردید، برنامه شما این مجوز را حفظ می‌کند. با این حال، کاربر می‌تواند هر زمان که بخواهد در تنظیمات سیستم این مجوز را لغو کند.

محدودیت های سیستم فایل /proc/net

در دستگاه‌هایی که Android 10 یا بالاتر را اجرا می‌کنند، برنامه‌ها نمی‌توانند به /proc/net دسترسی داشته باشند که شامل اطلاعاتی درباره وضعیت شبکه دستگاه است. برنامه هایی که نیاز به دسترسی به این اطلاعات دارند، مانند VPN ها، باید از کلاس NetworkStatsManager یا ConnectivityManager استفاده کنند.

گروه‌های مجوز از رابط کاربری حذف شدند

از اندروید 10، برنامه‌ها نمی‌توانند نحوه گروه‌بندی مجوزها را در رابط کاربری جستجو کنند.

حذف وابستگی مخاطبین

با شروع اندروید 10، این پلتفرم اطلاعات وابستگی مخاطبین را ردیابی نمی کند. در نتیجه، اگر برنامه شما در مخاطبین کاربر جستجو کند، نتایج بر اساس فراوانی تعامل مرتب نمی‌شوند.
راهنمای مربوط به ContactsProvider حاوی اطلاعیه‌ای است که فیلدها و روش‌های خاصی را توصیف می‌کند که در همه دستگاه‌های شروع شده در Android 10 منسوخ شده‌اند .

دسترسی محدود به محتویات صفحه نمایش

برای محافظت از محتویات صفحه کاربران، Android 10 با تغییر دامنه مجوزهای READ_FRAME_BUFFER ، CAPTURE_VIDEO_OUTPUT ، و CAPTURE_SECURE_VIDEO_OUTPUT از دسترسی بی صدا به محتویات صفحه دستگاه جلوگیری می کند. از اندروید 10، این مجوزها فقط برای دسترسی به امضا هستند.
برنامه‌هایی که نیاز به دسترسی به محتویات صفحه‌نمایش دستگاه دارند باید از MediaProjection API استفاده کنند، که درخواستی از کاربر برای ارائه رضایت نمایش داده می‌شود.

شماره سریال دستگاه USB

اگر برنامه شما Android 10 یا بالاتر را هدف قرار می دهد، برنامه شما نمی تواند شماره سریال را بخواند تا زمانی که کاربر به برنامه شما اجازه دسترسی به دستگاه یا لوازم جانبی USB را بدهد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کار با دستگاه‌های USB، راهنمای نحوه پیکربندی میزبان‌های USB را ببینید.

وای فای

برنامه‌هایی که Android 10 یا بالاتر را هدف قرار می‌دهند، نمی‌توانند Wi-Fi را فعال یا غیرفعال کنند. متد WifiManager.setWifiEnabled() همیشه false برمی گرداند.
اگر باید از کاربران بخواهید که Wi-Fi را فعال و غیرفعال کنند، از پانل تنظیمات استفاده کنید.

محدودیت در دسترسی مستقیم به شبکه های Wi-Fi پیکربندی شده

برای محافظت از حریم خصوصی کاربر، پیکربندی دستی فهرست شبکه‌های Wi-Fi به برنامه‌های سیستم و کنترل‌کننده‌های خط‌مشی دستگاه (DPC) محدود می‌شود. یک DPC معین می تواند مالک دستگاه یا مالک نمایه باشد.
اگر برنامه شما اندروید 10 یا بالاتر را هدف قرار می‌دهد و یک برنامه سیستمی یا DPC نیست، روش‌های زیر اطلاعات مفیدی را بر نمی‌گردانند:

اندروید 9

每个 Android 版本中都包含数十项用于保护用户的安全增强功能。如需 Android 9 中提供的一些主要安全增强功能的列表，请参阅 Android 版本说明。

اندروید 8

每个 Android 版本中都包含数十种用于保护用户的安全增强功能。以下是 Android 8.0 中提供的一些主要安全增强功能：

  • 加密：在工作资料中增加了对撤销密钥 (evict key) 的支持。
  • 验证启动：增加了 Android 启动时验证 (AVB)。支持回滚保护（用于引导加载程序）的启动时验证代码库已添加到 AOSP 中。建议提供引导加载程序支持，以便为 HLOS 提供回滚保护。建议将引导加载程序设为只能由用户通过实际操作设备来解锁。
  • 锁定屏幕：增加了对使用防篡改硬件验证锁定屏幕凭据的支持。
  • KeyStore：搭载 Android 8.0 及更高版本的所有设备都需要进行密钥认证。增加了 ID 认证支持，以改进零触摸注册计划。
  • 沙盒：使用 Treble 计划的框架和设备特定组件之间的标准接口更紧密地对许多组件进行沙盒化处理。将 seccomp 过滤应用到了所有不信任的应用，以减少内核的攻击面。WebView 现在运行在一个独立的进程中，对系统其余部分的访问非常有限。
  • 内核加固：实现了经过安全强化的 usercopy、PAN 模拟、初始化后变为只读以及 KASLR。
  • 用户空间安全强化：为媒体堆栈实现了 CFI。 应用叠加层不能再遮盖系统关键窗口，并且用户可以关闭这些叠加层。
  • 操作系统流式更新：在磁盘空间不足的设备上启用了更新。
  • 安装未知应用：用户必须授予权限，系统才能从不是第一方应用商店的来源安装应用。
  • 隐私权：对于设备上的每个应用和使用设备的每个用户，Android ID (SSAID) 都采用不同的值。对于网络浏览器应用，Widevine 客户端 ID 会针对每个应用软件包名称和网络来源返回不同的值。 net.hostname 现在为空，并且 DHCP 客户端不再发送主机名。android.os.Build.SERIAL 已被替换为 Build.SERIAL API（受到用户控制权限的保护）。改进了某些芯片组中的 MAC 地址随机分配功能。

اندروید 7

每个 Android 版本中都包含数十项用于保护用户的安全增强功能。以下是 Android 7.0 中提供的一些主要安全增强功能：

  • 文件级加密：在文件级进行加密，而不是将整个存储区域作为单个单元进行加密。这种加密方式可以更好地隔离和保护设备上的不同用户和资料（例如个人资料和工作资料）。
  • 直接启动：通过文件级加密实现，允许特定应用（例如，闹钟和无障碍功能）在设备已开机但未解锁的情况下运行。
  • 验证启动：现在，验证启动会被严格强制执行，从而使遭到入侵的设备无法启动；验证启动支持纠错功能，有助于更可靠地防范非恶意数据损坏。
  • SELinux。更新后的 SELinux 配置和更高的 Seccomp 覆盖率有助于进一步锁定应用沙盒并减小受攻击面。
  • 库加载顺序随机化和改进的 ASLR。 增大随机性降低了某些代码重用攻击的有效性。
  • 内核加固：通过将内核内存的各个分区标记为只读，限制内核对用户空间地址的访问，并进一步减小现有的受攻击面，为更高版本的内核添加额外的内存保护。
  • APK 签名方案 v2：引入了一种全文件签名方案，该方案有助于加快验证速度并增强完整性保证。
  • 可信 CA 存储区。为了使应用更容易控制对其安全网络流量的访问，对于 API 级别为 24 及以上的应用，由用户安装的证书颁发机构以及通过 Device Admin API 安装的证书颁发机构在默认情况下不再受信任。此外，所有新的 Android 设备必须搭载相同的可信 CA 存储区。
  • 网络安全配置。通过声明式配置文件来配置网络安全设置和传输层安全协议 (TLS)。

اندروید 6

每个 Android 版本中都包含数十种用于保护用户的安全增强功能。以下是 Android 6.0 中提供的一些主要安全增强功能：

  • 运行时权限：应用在运行时请求权限，而不是在安装时被授予权限。用户可以为 M 及更低版本的 Android 应用启用和停用权限。
  • 验证启动：在执行系统软件之前，先对其进行一系列加密检查，以确保手机从引导加载程序到操作系统均处于正常状况。
  • 硬件隔离安全措施：新的硬件抽象层 (HAL)，Fingerprint API、锁定屏幕、设备加密功能和客户端证书可以利用它来保护密钥免遭内核入侵和/或现场攻击。
  • 指纹：现在，只需触摸一下，即可解锁设备。开发者还可以借助新的 API 来使用指纹锁定和解锁加密密钥。
  • 加装 SD 卡：可将移动媒体设备加装到设备上，以便扩展可用存储空间来存放本地应用数据、照片、视频等内容，但仍受块级加密保护。
  • 明文流量：开发者可以使用新的 StrictMode 来确保其应用不会使用明文。
  • 系统加固：通过由 SELinux 强制执行的政策对系统进行加固。这可以实现更好的用户隔离和 IOCTL 过滤、降低可从设备/系统之外访问的服务面临的威胁、进一步强化 SELinux 域，以及高度限制对 /proc 的访问。
  • USB 访问控制：必须由用户确认是否允许通过 USB 访问手机上的文件、存储空间或其他功能。现在，默认设置是“仅充电”，如果要访问存储空间，必须获得用户的明确许可。

اندروید 5

5.0

每个 Android 版本中都包含数十项用于保护用户的安全增强功能。以下是 Android 5.0 中提供的一些主要安全增强功能：

  • 默认加密。在以开箱即用的方式搭载 L 的设备上，会默认启用全盘加密功能，以便更好地保护丢失设备或被盗设备上的数据。对于更新到 L 的设备，可以在设置 > 安全性部分进行加密。
  • 经过改进的全盘加密功能。使用 scrypt 保护用户密码免遭暴力破解攻击；在可能的情况下，该密钥会绑定到硬件密钥库，以防范来自设备外的攻击。 和以往一样，Android 屏幕锁定密钥和设备加密密钥不会被发送到设备以外，也不会提供给任何应用。
  • 通过 SELinux 得到增强的 Android 沙盒。对于所有域，Android 现在都要求 SELinux 处于强制模式。SELinux 是 Linux 内核中的强制访问控制 (MAC) 系统，用于增强现有的自主访问控制 (DAC) 安全模型。这个新的安全层为防范潜在的安全漏洞提供了额外的保护屏障。
  • Smart Lock。Android 现在包含一些 Trustlet，它们可以提供更灵活的设备解锁方式。 例如，Trustlet 可让设备在靠近其他可信设备时自动解锁（通过 NFC、蓝牙），或让设备在用户拥有可信面孔时自动解锁。
  • 面向手机和平板电脑的多用户功能、受限个人资料和访客模式。Android 现在为手机提供了多用户功能，并包含一个访客模式。利用访客模式，您可以让访客轻松地临时使用您的设备，而不向他们授予对您的数据和应用的访问权限。
  • 不使用 OTA 的 WebView 更新方式。现在可以独立于框架对 WebView 进行更新，而且无需采用系统 OTA 方式。 这有助于更快速地应对 WebView 中的潜在安全问题。
  • 经过更新的 HTTPS 和 TLS/SSL 加密功能。现在启用了 TLSv1.2 和 TLSv1.1，首选是正向加密，启用了 AES-GCM，停用了弱加密套件（MD5、3DES 和导出密码套件）。如需了解详情，请访问 https://developer.android.com/reference/javax/net/ssl/SSLSocket.html。
  • 移除了非 PIE 链接器支持。Android 现在要求所有动态链接的可执行文件都要支持 PIE（位置无关可执行文件）。这有助于增强 Android 的地址空间布局随机化 (ASLR) 实现。
  • FORTIFY_SOURCE 改进。以下 libc 函数现在实现了 FORTIFY_SOURCE 保护功能：stpcpy()、stpncpy()、read()、recvfrom()、FD_CLR()、FD_SET() 和 FD_ISSET()。这有助于防范涉及这些函数的内存损坏漏洞。
  • 安全修复程序。Android 5.0 中还包含针对 Android 特有漏洞的修复程序。有关这些漏洞的信息已提供给“开放手机联盟”(Open Handset Alliance) 成员，并且 Android 开放源代码项目中提供了相应的修复程序。为了提高安全性，部分搭载更低版本 Android 系统的设备可能也会包含这些修复程序。

اندروید 4 و پایین تر

每个 Android 版本中都包含数十项用于保护用户的安全增强功能。以下是 Android 4.4 中提供的一些安全增强功能：

  • 通过 SELinux 得到增强的 Android 沙盒。 Android 现在以强制模式使用 SELinux。SELinux 是 Linux 内核中的强制访问控制 (MAC) 系统，用于增强基于自主访问控制 (DAC) 的现有安全模型。 这为防范潜在的安全漏洞提供了额外的保护屏障。
  • 按用户应用 VPN。 在多用户设备上，现在按用户应用 VPN。 这样一来，用户就可以通过一个 VPN 路由所有网络流量，而不会影响使用同一设备的其他用户。
  • AndroidKeyStore 中的 ECDSA 提供程序支持。 Android 现在有一个允许使用 ECDSA 和 DSA 算法的密钥库提供程序。
  • 设备监测警告。 如果有任何可能允许监测加密网络流量的证书添加到设备证书库中，Android 都会向用户发出警告。
  • FORTIFY_SOURCE。 Android 现在支持 FORTIFY_SOURCE 第 2 级，并且所有代码在编译时都会受到这些保护。FORTIFY_SOURCE 已得到增强，能够与 Clang 配合使用。
  • 证书锁定。 Android 4.4 能够检测安全的 SSL/TLS 通信中是否使用了欺诈性 Google 证书，并且能够阻止这种行为。
  • 安全修复程序。 Android 4.4 中还包含针对 Android 特有漏洞的修复程序。 有关这些漏洞的信息已提供给“开放手机联盟”(Open Handset Alliance) 成员，并且 Android 开源项目中提供了相应的修复程序。为了提高安全性，搭载更低版本 Android 的某些设备可能也会包含这些修复程序。

每个 Android 版本中都包含数十项用于保护用户的安全增强功能。以下是 Android 4.3 中提供的一些安全增强功能：

  • 通过 SELinux 得到增强的 Android 沙盒。此版本利用 Linux 内核中的 SELinux 强制访问权限控制系统 (MAC) 增强了 Android 沙盒。SELinux 强化功能（用户和开发者看不到它）可提高现有 Android 安全模型的可靠性，同时与现有应用保持兼容。为了确保持续兼容，此版本允许以宽容模式使用 SELinux。此模式会记录所有违反政策的行为，但不会中断应用，也不会影响系统行为。
  • 没有 setuid 或 setgid 程序。针对 Android 系统文件添加了对文件系统功能的支持，并移除了所有 setuid 或 setgid 程序。这可以减小 Root 攻击面，并降低出现潜在安全漏洞的可能性。
  • ADB 身份验证。从 Android 4.2.2 起，开始使用 RSA 密钥对为 ADB 连接进行身份验证。这可以防止攻击者在实际接触到设备的情况下未经授权使用 ADB。
  • 限制 Android 应用执行 SetUID 程序。/system 分区现在针对 Zygote 衍生的进程装载了 nosuid，以防止 Android 应用执行 setuid 程序。这可以减小 root 攻击面，并降低出现潜在安全漏洞的可能性。
  • 功能绑定。在执行应用之前，Android Zygote 和 ADB 现在会先使用 prctl(PR_CAPBSET_DROP) 舍弃不必要的功能。这可以防止 Android 应用和从 shell 启动的应用获取特权功能。
  • AndroidKeyStore 提供程序。Android 现在有一个允许应用创建专用密钥的密钥库提供程序。该程序可以为应用提供一个用于创建或存储私钥的 API，其他应用将无法使用这些私钥。
  • KeyChain isBoundKeyAlgorithm。Keychain API 现在提供了一种方法 (isBoundKeyType)，可让应用确认系统级密钥是否已绑定到设备的硬件信任根。该方法提供了一个用于创建或存储私钥的位置，即使发生 root 权限被窃取的情况，这些私钥也无法从设备中导出。
  • NO_NEW_PRIVS。Android Zygote 现在会在执行应用代码之前使用 prctl(PR_SET_NO_NEW_PRIVS) 禁止添加新权限。这可以防止 Android 应用执行可通过 execve 提升权限的操作。（此功能需要使用 3.5 或更高版本的 Linux 内核）。
  • FORTIFY_SOURCE 增强。在 Android x86 和 MIPS 上启用了 FORTIFY_SOURCE，并增强了 strchr()、strrchr()、strlen() 和 umask() 调用。这可以检测潜在的内存损坏漏洞或没有结束符的字符串常量。
  • 重定位保护。针对静态关联的可执行文件启用了只读重定位 (relro) 技术，并移除了 Android 代码中的所有文本重定位技术。这可以纵深防御潜在的内存损坏漏洞。
  • 经过改进的 EntropyMixer。除了定期执行混合操作之外，EntropyMixer 现在还会在关机或重新启动时写入熵。这样一来，便可以保留设备开机时生成的所有熵，而这对于配置之后立即重新启动的设备来说尤其有用。
  • 安全修复程序。Android 4.3 中还包含针对 Android 特有漏洞的修复。有关这些漏洞的信息已提供给“开放手机联盟”(Open Handset Alliance) 成员，并且 Android 开放源代码项目中提供了相应的修复。为了提高安全性，搭载更低版本 Android 的某些设备可能也会包含这些修复。

Android 提供了一个多层安全模型，Android 安全性概述中对该模型进行了介绍。每个 Android 更新版本中都包含数十项用于保护用户的安全增强功能。 以下是 Android 4.2 中引入的一些安全增强功能：

  • 应用验证：用户可以选择启用“验证应用”，并且可以选择在安装应用之前由应用验证程序对应用进行筛查。如果用户尝试安装的应用可能有害，应用验证功能可以提醒用户；如果应用的危害性非常大，应用验证功能可以阻止安装。
  • 加强对付费短信的控制：如果有应用尝试向使用付费服务的短号码发送短信（可能会产生额外的费用），Android 将会通知用户。用户可以选择是允许还是阻止该应用发送短信。
  • 始终开启的 VPN：可以配置 VPN，以确保在建立 VPN 连接之前应用无法访问网络。这有助于防止应用跨其他网络发送数据。
  • 证书锁定：Android 的核心库现在支持证书锁定。如果证书未关联到一组应关联的证书，锁定的域将会收到证书验证失败消息。这有助于保护证书授权机构免遭可能的入侵。
  • 改进后的 Android 权限显示方式：权限划分到了多个对用户来说更清晰明了的组中。在审核权限时，用户可以点击权限来查看关于相应权限的更多详细信息。
  • installd 安全强化：installd 守护程序不会以 root 用户身份运行，这样可以缩小 root 提权攻击的潜在攻击面。
  • init 脚本安全强化：init 脚本现在会应用 O_NOFOLLOW 语义来防范与符号链接相关的攻击。
  • FORTIFY_SOURCE：Android 现在会实现 FORTIFY_SOURCE，以供系统库和应用用于防范内存损坏。
  • ContentProvider 默认配置：默认情况下，对于每个 content provider，以 API 级别 17 为目标的应用都会将 export 设为 false，以缩小应用的默认受攻击面。
  • 加密：修改了 SecureRandom 和 Cipher.RSA 的默认实现，以便使用 OpenSSL。为使用 OpenSSL 1.0.1 的 TLSv1.1 和 TLSv1.2 添加了安全套接字支持
  • 安全漏洞修复程序：升级了开放源代码库，在其中新增了一些安全漏洞修复程序，其中包括 WebKit、libpng、OpenSSL 和 LibXML。Android 4.2 中还包含针对 Android 特有漏洞的修复程序。有关这些漏洞的信息已提供给“开放手机联盟”(Open Handset Alliance) 成员，并且 Android 开放源代码项目中提供了相应的修复程序。为了提高安全性，部分搭载更低版本 Android 系统的设备可能也会包含这些修复程序。

Android 提供了一个多层安全模型，Android 安全性概述中对该模型进行了介绍。每个 Android 更新版本中都包含数十项用于保护用户的安全增强功能。以下是 Android 1.5 至 4.1 版中引入的一些安全增强功能：

Android 1.5
  • ProPolice：旨在防止堆栈缓冲区溢出 (-fstack-protector)
  • safe_iop：旨在减少整数溢出
  • OpenBSD dlmalloc 的扩展程序：旨在防范 double free() 漏洞和连续块攻击。连续块攻击是利用堆损坏的常见攻击方式。
  • OpenBSD calloc：旨在防止在内存分配期间发生整数溢出
Android 2.3
  • 格式化字符串漏洞防护功能 (-Wformat-security -Werror=format-security)
  • 基于硬件的 No eXecute (NX)：旨在防止在堆栈和堆上执行代码
  • Linux mmap_min_addr：旨在降低空指针解引用提权风险（在 Android 4.1 中得到了进一步增强）
Android 4.0
地址空间布局随机化 (ASLR)：旨在随机排列内存中的关键位置
Android 4.1
  • PIE（位置无关可执行文件）支持
  • 只读重定位/立即绑定 (-Wl,-z,relro -Wl,-z,now)
  • 启用了 dmesg_restrict（避免内核地址泄露）
  • 启用了 kptr_restrict（避免内核地址泄露）